Een Wajongere in dienst moet je echt willen

Door op 28 april 2015  

Een avontuur. Dat is het. Voor alle betrokkenen. Autobedrijf Jan Wals uit Ilpendam geeft sinds eind vorig jaar emplooi aan Nick Reinold. De 19-jarige Wajongere stofzuigt, wast en poetst auto’s en houdt het bedrijfspand vanbinnen en vanbuiten netjes schoon. Dat heeft best wat voeten in de aarde. “Ik leg dingen soms wel twintig keer uit.” Kijk ‘m eens druk bezig met die hogedrukspuit. De wascabine van Jan Wals, ja, dat is zijn domein. Zo op het oog lijkt Nick Reinold een tiener als ieder ander. Oké, imposant is íe met zijn twee meter lengte. Een uit de kluiten gewassen Noord-Hollander. Heel normaal, toch? Maar schijn bedriegt. Nick heeft een geestelijke beperking, is een jongen met een rugzak, zoals dat heet. Dat hij bij Bosch Car Service Jan Wals aan de slag is, mag best een wondertje worden genoemd. “Ik heb nooit echt nagedacht over het aannemen van een Wajongere”, erkent Jan Wals ruiterlijk. “Totdat USG Restart mij op een dag belde. Of ik er voor voelde een jongen met een rugzak een kans te geven.” Wals komt na enig nadenken tot de slotsom dat sommige werkzaamheden, zoals een auto poetsen, telkens worden uitgevoerd door een relatief ‘dure’ monteur. “Ik vond het wel een positieve gedachte om een jongen met een beperking een kans te geven en juist deze klussen te laten doen. Dus zei ik ‘ja’.” Engelengeduld USG Restart brengt Wals in contact met Nick, toevalligerwijze een zoon van een echtpaar in Ilpendam dat Wals via-via wel kent. Wals leert al snel het verhaal van Nick kennen. “Hij had eerder gewerkt bij een professioneel poetsbedrijf en bij een supermarkt. Daar was het niet helemaal goed gegaan. Te veel impulsen. Daar kan hij niet tegen.” Wals komt met USG Restart en UWV een proeftijd van twee maanden overeen. En ontdekt dat engelengeduld en structuur, met de spreekwoordelijke drie decimalen achter de komma, vereist is om het project te laten slagen. Je moet zelfs de eenvoudigste zaken keer op keer blijven uitleggen, anders vergeet hij het, of gaat het niet zoals het moet. Je moet telkens terug naar de basis.” Of het nu gaat om het ophangen van een snoer om een haspel, of om het correct stofzuigen of wassen van een auto, de kracht zit ‘m in de herhaling. “Ik instrueer Nick in etappes, één opdracht per keer”, licht Wals toe. “Anders wordt het de jongen te veel.” Rust en regelmaat helpen Nick in zijn groeiproces tot ‘facilitair medewerker’, zoals hij sinds 1 januari 2015 officieel op de loonlijst staat. “Maandag is de dag van auto’s stofzuigen, wassen, poetsen. Lekker in zijn eigen domein, we hebben speciaal een radio voor hem gekocht. Woensdag is in feite een zelfde dag, terwijl we de vrijdag hebben bestempeld tot twee-meter-sessie. Dan gaan meubels en apparatuur twee meter van de muur af voor een grondige stofzuigbeurt. De nieuwste uitdaging is de schrobmachine voor de vloeren. Maar ook hier geldt: alles stapje voor stapje.” Jaap Edenbaan Uiteraard gaat er van tijd tot tijd wel eens iets fout. “Nick heeft een keer het dak van een auto bij een wasbeurt behandeld met de achterkant van een schuursponsje. Het was net de Jaap Edenbaan. Moesten we het dak opnieuw polishen om de krassen eruit te krijgen.” Boos wordt Jan Wals naar eigen zeggen nooit op Nick. “Dat heb ik ‘m ook gezegd. Want na dat dakmomentje was íe best nerveus. Zei ik tegen hem: ik heb nog nooit iemand opgevreten hoor! Moest Nick erg om lachen en toen was het weer goed.” Wals adviseert collega-ondernemers die over de aanname van een Wajongere nadenken, realistisch te blijven. “Het is een serieuze uitdaging, je bent er elke dag zeker een uur begeleiding aan kwijt. Verwacht niet dat je een jongen met een beperking kunt opleiden tot monteur. Weet waar de grenzen leggen. En besef goed dat je niet een goedkope kracht in huis haalt. Een Wajongere moet echt bij je bedrijf passen, je moet het zelf echt willen, anders kun je er beter niet aan beginnen.” Bijdragen UWV en fiscus Jan Wals windt er geen doekjes om: een Wajongere neem je aan omdat het bij je past als ondernemer, in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen bijvoorbeeld. Niet om de financiële voordelen, al zijn die beslist aantrekkelijk. “We hebben Nick in overleg met het UWV ingeschaald op 30 procent van wat een ‘normale’ 19-jarige zou kunnen”, aldus Wals. “Ons bedrijf ontvangt loondispensatie. Wij betalen 30 procent van zijn salaris, het UWV neemt de overige 70 procent voor haar rekening. En daarnaast zijn er nog enkele fiscale voordelen die samenhangen met de aanstelling van een Wajongere.” Nick Reinold heeft na zijn proeftijd van twee maanden (“best aan de korte kant”) een contract van een half jaar gekregen. “Tussentijds evalueren we uiteraard. We hopen dat het project slaagt. Mijn grootste uitdaging is dat Nick straks, als we hem de opdracht geven een auto schoon te maken, zelfstandig een auto van a tot z tiptop in orde kan maken.” Wat vindt Nick? “Ik vind het erg chill bij Jan Wals. Hij heeft een leuk bedrijf en het is er erg gezellig. Ik ben blij dat ik een halfjaar contract heb gekregen. Ik probeer zo goed mogelijk auto’s te wassen en een goede werkhouding te hebben.’

 

Reageer

Meer artikelen binnen 'Uitkering'

Bekijk artikelen op categorie