Ik ben 63 jaar, heeft outplacement nog wel zin?

7 REACTIES   15203x bekeken   28 mei 2012

Advies nodig? 085 - 40 195 40 (ma t/m vr 08:30 - 21:00 uur)

Of zoek naar aanbieders van loopbaanbegeleiding in uw regio >>

7 reacties

Vraagsteller

Beste Edward. Om een duidelijk ja of nee voor te leggen zal eerst meer informatie nodig zijn. Uw vraag roept namelijk wedervragen op, zoals: Wat is uw achterliggende situatie? Moet u vertrekken en krijgt u outplacement aangeboden? Heeft u dan geen inkomen meer, of gaat u naar het UWV voor een uitkering? Loopt deze uitkering dan door tot uw pensioendatum of ontstaat er een gat? Zo ja, hoe ondervangt u dat? Is inkomen genereren een must? Daarnaast is heel belangrijk hoe het met uw motivatie (om te werken) is gesteld, welk opleidingsniveau u heeft en welke werkervaring. In het algemeen kan ik zeggen dat een outplacementtraject gericht op het vinden en aangenomen worden voor een passende baan voor iemand van 63 jaar een tamelijk moeilijk zal zijn. Maar voor het op het opzetten van een eigen onderneming is iemand nooit te oud en kan ook nog bevredigend zijn. Maar de motivatie c.q. wil om te werken, iets op te zetten en een passie te ontwikkelen, is dan van wezenlijk belang.
29 mei 2012

Gebruiker

Beste Wouter, Ik zal proberen in het kort de situatie uit te eggen maar is zeer complex. Werk bij een organisatie met ca. 2000 werknemers in de zorg met ca. 250 voorzieningen voor wonen en dagbesteding. Ik had een leidinggevende functie voor twee voorzieningen. Door reorganisatie is de functie als teamleider er tussenuit gehaald (organisatie breed). Er is een nieuwe functie aangeboden als support medewerker =( coördineerde functie)met behoud van salaris. Tussentijds is er opnieuw een reorganisatie geweest in de sector dagbesteding door AWBZ en WMO bezuinigingen waardoor één voorziening moest worden opgeheven. DE werknemers van 60 jaar of ouder zouden worden gestimuleerd om gebruik te maken van OBU en/of VUT regeling. Toen ik 60½ jaar was is getracht om met mij een minnelijke regeling te treffen. Het bod van € 30 000 was veel te laag en ook het tweede bod van € 58 000 was veel te laag. Mijn antwoord hierop is geweest dat ik dan maar tot mijn 65 jaar bleef werken. Kort hierna ben ik als herplaatser geplaatst. De werkgever heeft hier totaal niets mee gedaan. Ik heb nog 6 maanden op mijn eigen voorziening met mijn eigen werk gewerkt totdat ik enkele herseninfarct en kreeg. In februari en mei 2011 heb twee halsslagader operaties ondergaan. Na een korte herstelperiode ben ik in juli tijdelijk geplaatst als zijnde re-intergratietraject. Eind oktober kreeg ik ook nog eens een hartinfarct. Hiervoor ben ik behandeld middels door dotteren en plaatsen van stent. In december heb ik mij weer in overleg met arts en bedrijfsarts voor 100% beter gemeld. De organisatie vond echter dat ik ziek was en heeft een arbeidsdeskundige in geschakeld. Deze man had wat belangenverstrengelingen dus het rapport was nogal eenzijdig. Hij concludeerde dat ik mijn eigen werkzaamheden ( administratieve werkzaamheden) niet meer kon uitvoeren. Bij het UWV heb ik zelf twee onderzoeken aangevraagd te weten: Heeft mijn werkgever wel genoeg gedaan om mij te laten re-integreren en een onderzoek naar arbeidsgeschiktheid. Beide onderzoeken zijn in mijn voordeel uitgesproken. Tussentijds heb tijdelijke werkzaamheden verricht ver onder mijn niveau zoals rapportages in een envelop doen en adresseren. Uiteraard heb ik daar tegen een klacht ingediend. Er wordt gezegd dat er geen werk is voor mij. Er is via hun advocaat een poging gedaan voor een minnelijke regeling. € 25 000 maximaal en ga de WW maar in. Dit is echter niet mogelijk volgen de voorwaarden van de PGGM. Zodra je ontslag krijgt en of neemt kom je gelijk in de VUT regeling. Dat is dus het gene wat ik niet wil namelijk mijn pensioen gedeeltelijk opeten. Inmiddels is de werkgever gesommeerd om onderzoek te doen naar passende werkzaamheden dit wordt genegeerd. Ook mijn sollicitatie op een zelfde soort functie wordt niet beantwoord. Het enige wat ik krijg is een uitnodiging voor een outplacement. Wat zou u mij adviseren.
30 mei 2012
Re-mind You
Beste Edward, Duidelijk is dat je nog niet aan je pensioen wilt beginnen, financieel gezien. De vraag die Wouter stelde \"hoe staat het met je wil om te werken/je motivatie\" beantwoord je, naar mijn idee, niet. Ik proef voornamelijk nog boosheid en angst, maar ik kan er naast zitten natuurlijk. Wouter zijn vraag is wel van belang: wat is belangrijk voor je... wat is je motivatie c.q. wil om te werken. Als je dat weet kan je wellicht samenwerking met je werkgever zoeken [ipv wijzen naar elkaar]. Dit levert beiden meer op en biedt een breder pallet aan oplossingen. Een voorbeeld, en of het voor jou van toepassing is weet ik niet, maar er bestaat tegenwoordig ook zoiets als de doorwerkspaarregeling. Via google kan je hierover eea vinden. Wellicht is dit iets om uit te zoeken? Verder is hulp inschakelen [coach, outplacementadviseur] ook een manier om breder te kijken naar je mogelijkheden. Ik, persoonlijk, vind dat ook voor iemand van 63 een outplacementtraject succesvol uit te voeren is. E.e.a. valt en staat echter wel met de motivatie/wil om te werken en eerlijk te durven kijken naar de eigen situatie.
31 mei 2012

Gebruiker

Beste Vivian en Wouter, Als de werkgever je liever in de VUT wilt hebben en de kosten af wil schuiven op de gemeenschap of dat je je eigen spaargeld maar aan moet gaan spreken vind ik nou niet echt een sociale oplossing. De werkgever is de gene die in gebreke is gebleven. Samenwerking zoeken met je werkgever??, daar heb je twee partijen voor nodig. Het niet beantwoorden van vragen, het niet reageren op interne sollicitaties, het negeren van conclusies van artsen , bedrijfsarts, UWV, het verdraaien van feiten, onwettig korten van mijn salaris, bejegening zoals “weet je wel hoe duur je bent” of “de komende jaren zal je niet leuk vinden” door je werkgever getuigt niet van wil tot samenwerking en dat heeft niets te maken met wijzen naar elkaar. Boosheid? Mag ik even boos zijn! Ik ben nu 20 jaar bij deze werkgever in dienst. En dan de uitleg van mijn werkgever: ik ben de ene keer boventallig, dan is mijn functie opgeheven, dan zijn de werkzaamheden er niet meer, dan is de locatie verhuisd en ook nog dat er bezuinigingen vanuit de AWBZ en WMO zijn. Mijn wil om te werken is er alleen je moet wel de kans krijgen. Op dit moment zit thuis vrijgesteld van werkzaamheden en dat in een organisatie waar meer dan 2000 werknemers zijn in de zorg. Je gelooft toch zelf niet dat er geen werk is. Alles bij elkaar werkt het demotiverend en na 46 jaar zware arbeid vindt ik het wel best zo gezien mijn achtergrond als hovenier, rozenkweker, hydrocultuurspecialist , etaleur en teamleider in de sociale psychiatrie. Dit zijn allemaal fysiek zware beroepen die ik gezien mijn fysieke gestel niet meer mag uitvoeren. En als ik eerlijk ben zou ik me moeten laten omscholen of een opleiding moeten gaan volgen. Wees realistisch dat is nou weggegooid geld. Outplacement aanvraag door mijn werkgever is er alleen maar om mij na deze inspanningen een aanvraag in te kunnen dienen voor ontslag. Zover zal ik het niet laten komen een uitspraak van een rechter lijkt mij meer op zijn plaats.
31 mei 2012
Re-mind You
Beste Edward, Feit dat ik boosheid of angst proefde was geen verwijt. Natuurlijk ben je boos! En dat mag ook. Sterker nog, het is een natuurlijk proces waar je door heen gaat. Je baan verliezen na 20 jaar is niet nix. Feit is alleen ook dat boosheid of angst je blik versmalt en weinig aan oplossingen bijdraagt. Wat je ook nog zou kunnen doen is zien of je samen met een mediator het gesprek met je werkgever aan kunt gaan. Die persoon kan dan het gesprek voeren waardoor jij niet vast komt te zitten in de emotie [die, nogmaals, meer dan natuurlijk is]. Mijn indruk is dat je, gezien je vraag over outplacement, liever toch naar een oplossing kijkt? Het aan een rechter overlaten kan altijd nog.
31 mei 2012

Gebruiker

Beste Vivian, Ik heb een advocaat in de arm genomen om iemand te hebben die zonder emoties naar de zaak cq conflict kan kijken, gesprekken voeren e.d.. Het mediator is ook al ter sprake geweest en daar heb je dus weer twee partijen voor nodig. Ook met mijn advocaat wil mijn werkgever niet praten over een oplossing. Helaas wil mijn werkgever nergens aan meewerken. Ik wil nogmaals benadrukken dat ik mij heel flexibel heb opgesteld, overal aan meegewerkt en niks heb geweigerd. Natuurlijk heb ik liever een normale oplossing maar volgens mij wil mijn werkgever wachten totdat ik het zat ben en uit mezelf ermee stop. Op deze manier blijft er maar weinig over.
1 juni 2012
Re-mind You
Beste Edward, Het klinkt of je de juiste weg bewandelt binnen de mogelijkheden. Afwachten wat advocaat/rechter oplevert zou ik dan maar kiezen omdat er blijkbaar totaal geen medewerking is van je werkgever. Mocht je tzt toch het outplacementtraject in willen gaan... er zijn bureau\'s die gespecialiseerd zijn in \"ouderen\". Ik werk samen met een van hen en kan je ze zeer aanraden. Voor nu is dit wellicht nog een stap te ver. Ik wens je heel veel succes met alles en hoop dat het zich, voor jou, bevredigend zal oplossen.
1 juni 2012

Vrijblijvend informatie ontvangen?

Vrijblijvend informatie ontvangen van Re-mind You.

 

Geef een reactie op deze vraag
Geef een zo volledig mogelijke reactie.
Verwijzingen naar contactgegevens zoals mailadressen, telefoonnummers en websites worden om privacy-redenen automatisch verwijderd.